لایبرکافی ها و سایبر کافی ها!

با سلام

گاهی اوقات یک اتفاق کوچک می تواند فرصت های خوبی برای فکر کردن بیافریند. سوالهایی در ذهن ایجاد نماید به گونه ای که با کنکاش شاید بتوان به آنها پاسخ های  مناسب داد.

روز سه شنبه قبل از شروع کلاس درس استاد منصوریان در دانشگاه خوارزمی، با آقای محمود سنگری، دوست عزیزم که دانشجوی دوره دکتری دانشگاه خوارزمی است، در سایت دانشکده مشغول جست و جو در شبکه نفس گیر!! اینترنت بودیم. فرصت رفتن به غذاخوری دانشگاه برای صرف نهار نداشتم. به ناچار از مقداری پسته که همراهمان بود به عنوان جایگزین نهار استفاده کردیم. در حین جست و جو، همراه با آقای سنگری مشغول خوردن پسته شدیم. طبیعی است که صدای شکستن پسته در فضای سایت منعکس می شد. به نظرم رسید به خوردن ادامه ندهم اما شیطنتی ناخواسته اجازه نداد. ما همچنان به خوردن ادامه دادیم!!!

در حین خوردن، یاد بحث سایبر کافی ها و شرایط استفاده از آنها افتادم. گاهی در کلاس درس بر سر این موضوع که آیا کتابخانه ها می توانند اجازه نوشیدن آب یا صرف غذا در سالن مطالعه و یا کتابخانه را به کاربران بدهند یا نه؟ ، بحث های جالبی در کلاس های درسی دوره کارشناسی در دانشگاه سمنان پیش می آید. برخی موافقند و برخی مخالف. اکنون که خودم در سایت دانشکده این امر را تجربه می کردم یاد بحث های دانشجویانم می افتادم. 

در انتهای فصل اول کتاب "جهانی شدن فراهم آوری..." به موضوع سایبر کافی ها اشاره شده است. نویسنده کتاب در این فصل اشاره می کند که در محیط کتابخانه و در خط مشی های کتابخانه ای باید بازنگری شود. به نظر جیم ایجی، نویسنده کتاب، اگر اجازه خوردن و آشامیدن به مراجعان در محیط کتابخانه ها داده نشود و در این خصوص با آنها سختگیری شود، کتابخانه ها مراجعان خود را از دست خواهند داد و سایبرکافی ها که راحتی بیشتری برای مراجعان به همراه دارند، رقبایی جدی برای کتابخانه ها خواهند بود.

همینطور که مشغول خوردن پسته بودم، راحتی نوشیدن آب در فضای یک سایت دانشگاهی همراه با انجام دادن جست و جو برای کارهای درسی ام، فکر کردن برای ایجاد فضای باز و آزاد برای خوردن و آشامیدن برای کاربران در محیط کتابخانه ها را در ذهنم بیشتر کرد. به نظر می رسد که برخی موافق و برخی مخالف خوردن و آشامیدن در کتابخانه ها باشند.

به نظر شما اگر به استفاده کنندگان از کتابخانه اجازه دهیم برای راحتی بیشتر، در خوردن و آشامیدن در کتابخانه ها آزاد باشند، آیا این امر می تواند در جذب آنها به کتابخانه ها نقشی داشته باشد؟ تا چه اندازه؟ آیا زمان آن نرسیده است که ما همچون سایبر کافی ها،کتابخانه هایی هم  با عنوان "لایبر کافی" داشته باشیم؟

با احترام

معرفت

/ 19 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
عمروانی

عذر خواهی می کنم که مطلبم بصورت کامل ارسال نشده فناوری است دیگر !

عمروانی

Mylibrary.info بهش سر بزنید

ایلیا خدابخش

سلام مطالعه واسه مردم جذاب نیست حتی اگه کتابخانه ها جذاب بشن باز هم استقبال نمی شه

گنج خانلو

به نظر من اکثر افرادی که وارد کتابخانه میشن میخان از سکوت کتابخانه برای مطالعه استفاده کنن در غیر این صورت اسمشو کتابخانه نبود میشد کافی شاپ یا چیزی تو این مایه ها. اگر قرار باشه این اتفاق توی کتابخانه ها بیافته بایستی برای هر فردی اتاق مجزا درست کنن تا بتونه امیال شخصی خودش اونجا پیاده کنه مثل اتاق شخی خونه. این کارهم اصلا شدنی نیس. تازه فضای اختصاصی و سرانه ای که به هر فرد در ایران تعلق میگیره به قدری کمه که به جای یک نفر باید چهار نفر فضای چند متری کتابخونه ها را اشغال کنن. در ضمن اگه میخاین این طرح اجرا بشه از دولت کمک بگیرن حتما برای بهبود امر مطالعه راهکار های جالبی داره[شوخی]

فاطمه قلی زاده

با سلام متن جالب توجهی بود یاد روزهایی افتادم که برای مطالعه به کتابخانه میرفتم بنظرم آدم وقتی از مغزش کار میکشد زودتر گرسنه میشود و خیلی خوب می شود اگر بتوان در کتابخانه با رعایت نزاکت تغذیه کرد. بدیهی ست فراهم کردن فضای آزادتر افراد را به استفاده از کتابخانه ترغیب میکند.بنظرم به مراجعه ی بیشتر کاربران دائمی کتابخانه کمک می کند نه کسانی که اصلا به کتابخانه نمی آیند.شاید هم اگر با اطلاع رسانی این مسئله متوجه فضای راحت و امکانات کتابخانه بشوند مراجعه کنند. با ایجاد لایبر کافی هم موافق هستم.

رهائی

با سلام و احترام و تشکر از حضور گرمتان.

فاطمه قلی زاده

سلام استادم بودید استادم هستید استادم خواهید بود یک استاد خوب بابت تمام لطف هایتان دنیا دنیا ممنونم سلامتی شما و خانواده محترمتان را از خدا همیشه می خواهم

زهرا نوری

با سلام به نظرم ایده ی جالبی میتونه باشه ولی با این مهم که خللی در آرامش دیگران ایجاد نکنه،خود من به شخصه وقتی میرم کتابخونه اگه سر و صدائی بشه کاملا تمرکزم و از دست میدم ترجیع میدم که تو خونه مطالعه کنم،ممکنه خیلی ها مثل من باشن،ولی درکل اگه یه قسمت جداگانه ای باشه که آدم برا رفع خستگی و غذاخوردن و اندکی تفریح به اون بخش رجوع کنه خیلی بهتر خواهد بود[متفکر]

مصطفی

با سلام خدمت آقا رحمان و خانواده محترمشون و همچنین عرض تبریک به مناسبت پذیرش در دوره دکترا. به نظر من واقعیت های فرهنگ اجتماعی مردم جامعه ما اجازه چنین ابتکاراتی رو در فضاهایی نظیر کتابخانه ها نمیده. و الا در صورت ارتقا سطح فرهنگ و شعور اجتماعی مردم طرح خوبی ست.بنابراین باید به صورت زیربنایی این مسئله حل بشه.