معرفت بلاگ

یادداشت ها و دلمشغولیها و مسائل مرتبط با موضوعات حرفه ای

ترانه برفی!
ساعت ۸:٤٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٧ دی ۱۳٩٢  کلمات کلیدی: ترانه برفی

با سلام

آمدن برف در این ایام، رخوتی در من ایجاد کرده است و باعث شده تا تمرین صبوری ام بیشتر شود. اکنون که این یادداشت را می نویسم، از پشت پنجره دفتر گروه، مشغول تماشای دلنشین و لذت بخش نشستن آرام برف های بی ریا هستم. سفیدی اش، قلبم را نوازش می دهد. شادابی اش، روحم را.

گاهی فقط باید ایستاد و تماشا کرد. من اکنون ایستاده ام و تماشا می کنم. "چه لذت بخش و مطبوع است، مهتاب پس از باران".

وقتی صدای پای برف را می شنوم، سکوتی ژرف را آرزو می کنم تا بتوانم جای پای برف را در ذهنم حک کنم. باید تلاش کنم تا پای سفیدش را بر روی سلولهای خاکستری ام، نشانه گذاری کنم. شاید به همین خاطر است که مدتها چشم هایم را می بندم، دستم را به آسمان دراز می کنم، برف را استشمام می کنم، می بویمش، می خوانمش و با ترنم صدایش، دست افشانی می کنم... آخر برف ماندنی نیست. باید تلاش کرد در ذهن اثری، ردی، صدایی از آن را به یادگار نگه داشت. هر گاه که دلمان برای برف تنگ میشود با نیم نگاهی به جای پایش در ذهنمان، احساس خنکی کنیم. آخیش!! خنک شدم از این همه هیاهوی بی سرانجام دل مشغول کن...

سفیدی برف را برای دلم و دلهایتان آرزو می کنم.

امیدوارم برفی باشید...

با احترام

معرفت